Grootmoeders wijsheid

Een nieuwe lifestylecampagne van Oxfam onder het motto Good Ideas United: Ask a granny.

Grootmoeders wijsheid is er één om niet te negeren. Met deze gedachte in het achterhoofd heeft Oxfam een schare grootmoeders ter hulp ingeroepen. Aan de hand van Youtube filmpjes geven ze hun advies om geld te besparen, te recycleren en het klimaat aan te pakken.

Want inderdaad, is het niet zaliger om met de gebreide sokken van oma in bed te kruipen dan de verwarming open te draaien (in een slaapkamer is dit sowieso al ongezond).

Taken Out of Context: American Teen Sociality in Networked Publics

Deze week verscheen een rapport van Amerikaans onderzoekster Danah Michele Boyd, gespecialiseerd in Social Networking: ‘Taken Out of Context: American Teen Sociality in Networked Publics’.

Het werd een lijvig stuk (400 pagina’s!) en dit zijn enkele opmerkelijke bevindingen:

• De aantrekkingskracht van sociale media is niet zozeer te danken aan de technologie, maar wel aan het feit dat het een tool is om met peers om te gaan buiten de controle van ouders om. Uit het onderzoek blijkt dat de jongeren fysiek contact prefereren, maar aangezien ouders daar meer grip op hebben, nemen ze hun toevlucht tot andere kanalen.
• Het ligt in de natuur van volwassenen om de typische jongerenplaatsen te demoniseren, zoals parkings en pleintjes. Gedreven door hun angsten en nood aan controle, claimen volwassen als het ware deze publieke plaatsen. Dit leidde ertoe dat de jongeren op zoek gingen naar een plaats voor zichzelf, en met MySpace en consorten hebben ze die gevonden.
• Als ouders ook op online netwerken maximum controle en beperkingen willen opleggen, dreig je tieners te infantiliseren. Ze worden dan ofwel afhankelijk ofwel gaan ze zich juist afzetten tegen ouders en maatschappij.
• Waar volwassenen opnieuw moeten leren hoe ze zich publiekelijk moeten gedragen sinds de opkomst van networking technologieën, hebben jongeren zich dit gegeven al meer eigen gemaakt. Voor hen maakt dit gewoon deel uit van het leerproces waarbij ze trachten het sociaal leven in zijn geheel te begrijpen.
• De tendens is om ofwel te beweren dat dankzij sociale media jongeren hun grenzen kunnen verleggen, ofwel wordt geroepen dat ze hun leven juist verwoesten. Geen van beiden extremen zijn correct, daarvoor spelen nog te veel andere en bredere sociale trends mee. Feit is dat jongeren sociale media voor zowel productieve als destructieve doeleinden kunnen gebruiken.
• ‘Zien en gezien worden’ is en blijft een wezenlijk onderdeel van het zoeken naar een identiteit als jongere. Publieke plaatsen, zoals stadscentra en bioscoop, zijn hiervoor nog steeds belangrijke plaatsen. Maar als de toegang ertoe gelimiteerd wordt, biedt online networking wel de mogelijkheid tot die zelf-expressie.
• De dynamiek van sociale media zal blijvend evolueren. De technologie erachter blijft niet stilstaan. Nu zien we al een massale verschuiving van de ‘computer thuis’ naar ‘het mobieltje overal’.

Het volledige rapport kan je hier downloaden.

(Bron: mijnkindonline.nl)

Verzamelwoede: voetbalkaartjes bij Albert Heijn

Kinderen zijn nog niets veranderd.

Reeds van begin 1900 bestaan ze: de verzamelkaartjes van voetballers. En vandaag scoren ze weer hoge toppen bij Albert Heijn. Bij aankoop van 10 euro aan kruidenierswaren krijg je een zakje met 5 voetbalkaartjes. Die kun je verzamelen, uitwisselen, in een boek plakken, een spelletje met je vrienden spelen,…

Niets nieuws dus, maar wel verrassende resultaten. Op enkele dagen tijd zijn er al miljoenen zakjes uitgedeeld. In bepaalde vestigingen van Albert Heijn dienden zelfs dranghekken geplaatst te worden, omdat kinderen de klanten opwachtten bij het verlaten van de winkel om te vragen of ze de kaartjes van hen mochten hebben.

Boys will be boys denk je? Niets is minder waar. Alles wijst erop dat meisjes even gebeten zijn door de verzamelwoede als jongens. Hoog tijd om ook in België weer een verzamelhype te creëren? Waar wachten we nog op?

Hier vind je meer informatie over de actie bij Albert Heijn.

Gedichtendag 2009

Altijd leuk als het over moeders gaat…

Moeders (door Luuk Gruwez)

Men herkent ze van ver en van vroeger: altijd in rep en roer,
Altijd dat vertrouwde rumoer. Of wij het niet te koud hebben
misschien, dat onze jas wat hoger moet geknoopt, dat wij
die slechte vrienden beter kunnen mijden. Et cetera,

et cetera. Zij zijn van overdosissen voorzichtigheid vervuld,
van levenslang et cetera, stupide stuwingen in buik en boezem.
Fluorescente details, eeuwenoud van eenvoud: spermavlekken die zij
stil, met dromerige ogen uit de lakens van hun zonen wassen,

meisjes die zij halsoverkop uit de vrouwen moeten wissen
die zij tussentijds geworden zijn. Het kan in goede moeders
allemachtig sneeuwen, voornamelijk wanneer geen mens
het al verwacht, begin november, zodra de doden victorie kraaien.

Zij geven kleuters sjaals en wollen wanten mee. Bananen.
Iets dappers tegen tranen. En van hun eigen moeders die hun meer
en meer ontglippen, worden zij de laatste moeders. Tot zij
de handen wantrouwen die hen niet langer vasthouden kunnen.

November wordt het niet, november valt. Als avond.
Lucht verplaatst zijn diepste rood in bladeren van beuk en eik.
En wegens alles wat zij niet meer kunnen houden, houdt hij op:
hun wereld vol et cetera, et cetera en totterdood.

(Bron: multiblog.vrt.be)

Om het snelst slim worden

De basisscholen van Amsterdam krijgen een nieuwe tool aangeboden: een placemat met maar liefst 3.000 woorden op. Het doel is de kinderen op het einde minstens 2.000 woorden, maar liefst alle 3.000, van de Basiswoordenlijst Amsterdamse kleuters te doen kennen. Dit is ook een bevorderingsmaatregel, want Turkse of Marokkaanse kinderen zouden minder woorden kennen dan hun Nederlandstalig opgevoede klasgenootjes. De burgemeester van Amsterdam wil eigenlijk in het algemeen het leesonderwijs versnellen: kindjes uit groep 2 moeten het niveau van groep 3 behalen.

Om het snelst dus, stamp alles er gewoon maar in, doet me denken aan het artikeltje over de continue druk op Chinese kindjes. Mogen kinderen niet het gewone leertempo aanhouden? Het gaat allemaal al snel genoeg. Ik heb niks tegen het bevorderen van lezen en rekenen, maar moet er echt een groep vooruit gesprongen worden?

Als ik straks naar huis ga, zal ik overal bordjes hangen: boom, koelkast, spiegel, lamp, deur, bal… in de hoop dat mijn jarige kapoen snel alle woordjes kent, zodat ze hem in september niks meer moeten leren in de eerste kleuterklas, maar ze hem onmiddellijk naar het 2de kunnen sturen (niet!!!).

(Bron: volkskrant)

Waar blijft de ‘Wii Pregnancy’?

Nu er een spelconsole genre Wii op de markt komt voor toddlers (Vtech) vraag ik me af waarom er nog geen Wii Pregnancy bestaat. Hiermee kunnen zwangere vrouwen hun zwangerschapsoefeningen trainen.

Waarom niet?

Vinden vrouwen het leuk om zich te verplaatsen naar één of ander sportcentrum om daar in groep hun zwangerschapsoefeningen te doen?
Misschien, ik weet het niet, want ik ben een man.

Vinden mannen het leuk om zich te verplaatsen naar één of ander sportcentrum om daar in groep hun zwangerschapsoefeningen te doen?
Ik denk het niet! Ik zou dit in ieder geval niet zien zitten.

Van de gedachte alleen al om daar met een hoop andere mannen en vrouwen van ‘puf, puf’ & ‘pers, pers’ te doen krijg ik al rillingen! Maar een ‘Wii Pregnancy’… daarvoor zou ik direct gaan, want de voordelen voor zowel de man als de vrouw zijn onvoorstelbaar:

• De vrouw moet niet meer zagen tegen de man om toch ‘asjeblieeeeeeeeef’ mee te gaan naar die zwangerschapsoefeningen.
• Je hoeft je niet meer te verplaatsen, maar je kan het gezellig thuis doen wanneer je zelf wil.
• Je kan het thuis gezellig maken (kaarsjes branden enzo) i.p.v. je oefeningen te doen in groep, in een grote ruimte met TL lampen.
• De vader in spe zal het veel meer zien zitten om dit thuis te doen i.p.v. in groep en hij zal het waarschijnlijk ook een stuk serieuzer nemen als er geen andere mannen in de buurt zijn.
• Als je graag met de Wii speelt en je vertrouwt het niet om sommige spelletjes te doen, dan is de ‘Wii Pregnancy’ een goed alternatief.

Opgelet: niet voor zwangere vrouwen die bang zijn van mogelijke schadelijke effecten van de Wii op het ongeboren kind. Wel voor zwangere vrouwen die hun baby prenataal willen een Wii-ervaring meegeven. Wie weet waarvoor is dit goed!

Wat denken jullie? Is dit een gat in de markt voor Nintendo?

You tell me…

Gratis krant naar keuze: waarom enkel voor jongeren?

Als het aan Sarkozy ligt dan mag elke 18-jarige zich verheugen op een gratis abonnement voor een krant naar keuze. Het is waar dat het belangrijk is dat jongeren zich in het nieuws interesseren en dat het dan gemakkelijk een gewoontegedrag wordt om de krant te lezen. Er zijn bij ons ook al heel veel initiatieven die erop gericht zijn kinderen en jongeren vertrouwd te maken met de krant, en toch blijken die niet uit te monden in enige mate van lezerstrouw op het moment dat hiervoor betaald moet worden. Is het omdat de kranten er niet in slagen een format te brengen dat jongeren daadwerkelijk interesseert?

Dat is zeker niet de volledige verklaring. Enkele jaren geleden kwam er nog een speciale jongerenkrant op de markt. Ze was vlot, hip en bracht het nieuws op een krachtig gebundelde wijze. Na enkele maanden is ze een stille dood gestorven. Misschien moeten we gewoon accepteren dat jongeren het nieuws op een andere manier willen vernemen dan via de krant.

Shrek valt in de prijzen

Volgens een bericht in de Telegraaf.co.uk is ‘Shrek’ de beste kinderfilm die ooit werd gemaakt. Op de tweede plaats komt ‘The pirates of the Caribbean’. Klein detail is dat de jury bestond uit 3.000 volwassenen. Blijkbaar hebben ze vooral geoordeeld wat zij zelf leuke films vonden en dan geprobeerd de pet van een kind op te zetten. Ik ben heel benieuwd of ‘Shrek’ ook bij kinderen hoog scoort, maar twijfel er heel sterk aan.

Er is immers een gigantische kloof tussen wat volwassenen denken dat kinderen leuk vinden en wat de kinderen zelf denken. Dat zien we ook aan kinderboeken. De boeken die in de prijzen vallen zijn niet altijd degene die door de kinderen zelf gesmaakt worden. Idem geldt in kleding, speelgoed, voeding,…

Kortom, volwassenen begrijpen niks van kinderen. Op zich niet erg natuurlijk. Maar wat wel erg is: ze denken het perfect te begrijpen.

Moeten we onze kinderen waarden leren?

Gastblogger op de Kids2 Blog: Dr. Dirk Lorré.

Dirk Lorré is doctor in de psychologie en psychotherapie. Hij is een consumenten psycholoog, gefascineerd door de drijfveren die het menselijk gedrag en sociale systemen sturen. In 1990 richtte hij Censydiam for Kids op: het eerste kwalitatieve onderzoeksbureau met een focus op kids, tieners en hun families. Nu is hij mede-oprichter van Brandstrategists: een netwerk van strategen rond merken en productontwikkeling. Hij ontwikkelde de methode ‘connecting statements’ waarmee hij brand teams coacht bij het ontwikkelen van nieuwe marketingconcepten. Hij is ook mede-oprichter van Kids2.

“We moeten terug naar waarden”, dat was de conclusie van mijn gesprekspartner. We waren dit gesprek begonnen over Obama, en hoe die door iedereen beschouwd wordt als de redder van het vaderland.

Ik vraag mij dan af, wat dat precies betekent, terug gaan naar waarden?

FWA 2008 winnaar: EcoDaZoo

De FWA (Favourite Website Award) 2008 ging dit jaar naar EcoDaZoo. Een jury van 57 leden uit 15 landen verkoos deze site omwille van de innovatieve 3D-technieken en het ijzersterk idee. Een pareltje…

De People’s Choice Awards ging naar Hotel 626, dat het niet alleen van de graphics maar voornamelijk van de internetervaring moet hebben. Rara welk merk hier achter zit…

(Bron: Frankwatching)

Tijd voor vakantieplannen: vergeet de kinderen niet

Reeds vele jaren geleden werkte Kids2 samen met TUI in Nederland (Arke) een volledige reiscataloog uit die gebaseerd was op het inzicht dat kinderen een belangrijke rol spelen in het beslissingsproces rond vakantie bij families. Toen was dat heel vernieuwend, te vernieuwend misschien. Maar toch.

Recent onderzoek toont opnieuw aan dat het belang van kinderen in de reissector zeker niet afgenomen is. In maar liefst 90% van de ondervraagde families beslissen kinderen mee over de gezinsvakantie. Waarom zijn al die brochures van reisbureaus dan zo ontoegankelijk voor kinderen? Het wordt hoog tijd dat ook daar de communicatie echt ‘childproof’ wordt.

(onderzoeksresultaten gebaseerd op bericht Vrij Uit Nederland)

Aangedaan door het onzinnige geweld in Dendermonde

Ik mag er niet van dromen dat ik een telefoon krijg met de melding dat mijn zoontje iets is overkomen. Zoals men zegt, ben je nooit meer gerust eens je een kindje hebt. Je mag daar natuurlijk niet blijven bij stilstaan en genieten van elk moment, maar wat als het je toch overkomt? Ik wil dan ook mijn steun betuigen aan de ouders en familie van de gestorven kindjes en begeleidster in Dendermonde. Het is gewoonweg verschrikkelijk. Ik ga straks ongelooflijk blij zijn als ik Basje ga ophalen in zijn kribbe en veilig in mijn armen kan sluiten, het liefst voor altijd. (bron: nieuws.be)

The Mom Song: een must-see voor alle mama’s!

En daar heb ik niets meer aan toe te voegen…

Zonder familie en vrienden ben je niks

Plannen is één van de grootste uitdagingen van ons huidig bestaan.  Dit wordt nog spannender als er ‘obstakels’ komen: kinderen, ziekte, werk, hobby… Op sommige momenten kan je het niet zelf oplossen en wil je kunnen steunen op je familie en vrienden.

Amerikanen hebben alvast één zorg minder. Zij kunnen op de site MealBaby een kalender opstellen en doorsturen naar anderen, inclusief restaurants in de buurt, om te vragen hen een maaltijd te bezorgen. Fantastisch initiatief.

Ik had er deze week ook al aan gedacht om via Google een kalender op te stellen en toegankelijk te maken voor mijn vrienden, zo weten we perfect wie wanneer beschikbaar is om iets leuk te doen, maar ook wanneer we kunnen inspringen als iemand een oppas nodig heeft. Maar ook hier: voor een goede planning is discipline én tijd nodig, dus zie ik uit naar hoe de voornemens werkelijkheid worden…

(Bron: Springwise)

Schuldgevoelens

Ze hebben me de laatste dagen enorm overvallen. Ziekte, examens,… het bracht allemaal enorm veel stress met zich mee. Vooral omdat deze zaken voorvallen tijdens mijn week met Bas. Ik werd verscheurd door harde keuzes: met Basje spelen, leren, voor ziek Basje zorgen, zelf uitzieken…

Maar godzijdank, kon ik enorm rekenen op mijn moeder, lang leve omi! Daardoor kon ik me op 2 dingen concentreren i.p.v. minstens 4: zelf uitzieken en daarna focussen op de studies. De verloren tijd met Basje haal ik vanaf morgen ruimschoots in. Hij heeft dan zijn mama een volledig weekend en 5 weekavonden voor hem alleen. En het wordt een speciale week: Bas wordt woensdag 2 jaar en dat wordt gevierd, met pannekoeken en ballonnen! Yes we can!

De nieuwe nerds zijn… vrouwen!

De universiteit van Hertfordshire (UK) publiceerde gisteren een rapport met een verrassende conclusie: niet jongens, maar wel meisjes zijn de grote techneuten. En ook, niet vaders (22%), maar moeders (50%) stimuleren meestal het gebruik van de computer.

Dit laatste valt te verklaren door het feit dat moeders sowieso meer betrokkenheid tonen bij de studies van hun kinderen. Computers en laptops zijn daarvoor een onmisbare tool geworden. Ze zijn ze zelfs dikwijls bereid om de nodige cursussen te volgen, zodat ze hun kroost voldoende kunnen begeleiden en hun online-veiligheid kunnen waarborgen.

Vaders zal je eerder met zoon- of dochterlief aan de computer zien zitten als het gaat om fun en hobby’s.

(Bron: Science Daily)

Malcolm Gladwell doet het weer: na Tipping Point, gaat Outliers over alle tongen

Ik ben al enige tijd een grote fan van Malcolm Gladwell, hij heeft een schrijfstijl die tegelijk heel no nonsense is en toch beladen is met een doorleefde emotie. In Outliers (of in het Nederlands: Uitblinkers) wordt op een heel verfrissende manier beschreven welke factoren bijdragen tot iemands succes. En dit leidt tot verrassende bevindingen.

Het individu en zijn talenten is slechts een heel zwakke indicator van succes. Het is in de eerste plaats de sociale omgeving waarin je opgroeit, de mensen die je stimuleren en omringen die bepalen of je een buitenbeentje wordt. Door te kijken naar iemands kindertijd, de omgeving waarin hij opgroeide en de dominante strekking in de maatschappij op dat moment, kan je al heel wat leren over het potentieel succes. Zo beschrijft hij dat kinderen die in het begin van het jaar geboren zijn een stapje voor hebben op kinderen die pas later op het jaar geboren worden, omdat zij vroeger rijp zijn om bijvoorbeeld in een club te sporten en bijgevolg ook meer kansen gaan krijgen om het ver te schoppen.

Het boek is volledig opgedragen aan de grootmoeder van de auteur, Daisy, die volgens hem de verpersoonlijking is van zijn theorie. Blijkbaar heeft oma van haar kleinzoon een echte ‘outlier’ gemaakt. Meer kan je lezen op www. gladwell.com of koop gewoon het boek, het is de moeite waard. Als je het in het Engels wil lezen, mag je het van mij lenen.

Jongeren lezen meer dan vroeger

Je kan er deze dagen niet omheen. Overal lees of hoor je onheilspellende berichten over de financiële crisis. Iedereen gaat, al dan niet terecht, besparen en klagen. Maar er is één markt die het bijzonder goed blijft doen, die van de jeugdboeken.

Anthony Vavrinek, commercieel directeur van jeugdboekenuitgeverij Clavis, getuigde hierover deze week in De Standaard. De uitgeverij opende vorig jaar een kantoor in New York en ging ondertussen partnerships aan in Nederland, Zuid-Korea, Denemarken en Italië.  Ondanks de culturele verschillen tussen de verschillende landen, blijven de thema’s binnen de peuterboekjes universeel.  De meest voorkomende onderwerpen zijn ‘op het potje gaan’, ‘slapen’, ‘eten’ en ‘aankleden’. Dit zijn immers de belangrijke thema’s voor elke ouder.

Er zijn verschillende verklaringen voor het succes.

Chinese moeders willen meer kinderen

Als het aan de Chinese moeders ligt, is het tijdperk van het ene kindje per gezin, dat als een keizer opgevoed wordt door minstens 4 volwassenen, verleden tijd. Dan moeten het dure speelgoed, de dure opvoeding en de extra lekkere vette brokjes verdeeld worden over meerdere kinderen. Misschien maar goed ook, want de over-investering in dat ene kind heeft gigantisch veel nadelen.

In het kind wordt mateloos geïnvesteerd: een gemiddelde schooldag is ongeveer 9 uur. Maar daarnaast hebben de meeste kinderen ook nog extra lessen (taal, wiskunde, computer,…), massa’s huiswerk of georganiseerde activiteiten. Het gemiddeld aantal uren dat zij kunnen spelen is maximum 2 uur op zaterdag en zondag, en dit enkel wanneer ze goed gewerkt hebben en een beloning verdienen. Want als je maar één kind hebt, dan wil je toch dat het het heel ver schopt. Je wil niet dat je kinderen je in de toekomst verwijten kunnen maken dat je niet genoeg je best hebt gedaan? Vriendjes hebben die kinderen al helemaal niet, want daar is geen tijd voor.

Ben heel benieuwd welke rol de aankomende generatie zal spelen in een wereld die nu echt gaat veranderen (!).

Lego is sneller dan Obama

Lego heeft de inauguratie van Obama reeds in miniatuurversie, nog voor deze in werkelijkheid plaatsvond. Niet alleen de hele familie van Obama wordt in detail uitgevoerd, maar ook Hillary en zelfs uittredend president  George Bush. De kinderen van Obama staan fier achter hem te kijken terwijl hij de eed aflegt, toegejuicht door een gigantisch publiek (bron: www.ananova.com).

Zou dit een eenmalige stunt zijn van Lego om mee te surfen op de gigantische Obama hype of zou er een tijdperk zijn aangebroken waarin ze hun klanten tracteren op een “slice of life”?