De basisscholen van Amsterdam krijgen een nieuwe tool aangeboden: een placemat met maar liefst 3.000 woorden op. Het doel is de kinderen op het einde minstens 2.000 woorden, maar liefst alle 3.000, van de Basiswoordenlijst Amsterdamse kleuters te doen kennen. Dit is ook een bevorderingsmaatregel, want Turkse of Marokkaanse kinderen zouden minder woorden kennen dan hun Nederlandstalig opgevoede klasgenootjes. De burgemeester van Amsterdam wil eigenlijk in het algemeen het leesonderwijs versnellen: kindjes uit groep 2 moeten het niveau van groep 3 behalen.
Om het snelst dus, stamp alles er gewoon maar in, doet me denken aan het artikeltje over de continue druk op Chinese kindjes. Mogen kinderen niet het gewone leertempo aanhouden? Het gaat allemaal al snel genoeg. Ik heb niks tegen het bevorderen van lezen en rekenen, maar moet er echt een groep vooruit gesprongen worden?
Als ik straks naar huis ga, zal ik overal bordjes hangen: boom, koelkast, spiegel, lamp, deur, bal… in de hoop dat mijn jarige kapoen snel alle woordjes kent, zodat ze hem in september niks meer moeten leren in de eerste kleuterklas, maar ze hem onmiddellijk naar het 2de kunnen sturen (niet!!!).
(Bron: volkskrant)