Hina Matsuri

Op 3 maart wordt in Japan het Poppenfeest of Meisjesdag gevierd. Op die dag eren de families hun dochters en wensen ze hen een succesvol en gelukkig leven.

Er worden ceremoniepoppen uitgestald die het vroegere hof (keizer, keizerin, hofdames en musici) voorstellen. De oorsprong van dit gebruik komt vanuit het geloof dat poppen slechte geesten konden bevatten en vasthouden om zo de eigenaar te beschermen. Volgens oude Japanse gewoonten werden papieren poppen in een bootje op een rivier gelegd om zo de slechte geesten naar de zee te drijven.
Als de familie vergeet de poppen op te ruimen voordat de volgende dag aanbreekt, zal het meisje het komende jaar niet trouwen, zo zegt het bijgeloof.
Op 5 mei is het de beurt aan de jongens op ‘Children’s day’, en jongens zouden geen jongens zijn, mocht dit niet met samuraipoppen gevierd worden…

Op bezoek bij Nijntje

“Nij-ij-ntje, lief ko-nij-ij-ntje!”, het antwoord van Bas als ik hem vertel dat we naar het huis van Nijntje gaan. “Ik wil ook een Nijntje!” roept een kindje naar haar mama als ze Bas met een miniatuur-Nijntje het museum ziet verlaten.

Utrecht is de plaats waar het huis staat, in een straat waarvan je duidelijk ziet dat die Dick Bruna inspireerde, zo’n 50 jaar terug. Het huis is onderdeel van het Centraal museum, dus wil ik al waarschuwen dat de ruimte niet erg groot is, maar voor een kind is het wel indrukwekkend. Een volwassene loopt er na een uurtje al buiten (heeft alles kunnen lezen en bekijken). Maar Bas, die kon er een hele dag spelen, kijken, kindjes vertellen dat het zíjn trein is, in de winkel alles vastpakken en proberen meenemen naar huis.

Het was een leuke uitstap, ook voor de grote mensen lijkt Utrecht me een perfecte weekendtrip. Meer info op www.dickbrunahuis.nl.

The Simpsons in een nieuw kleedje

Na 429 afleveringen en 20 jaar op televisie past de Amerikaanse TV serie ‘The Simpsons’ hun openingssequentie aan voor de HD Première.

Het is meer dan 18 jaar geleden dat de opener van ‘The Simpsons’ werd aangepast voor de première van het tweede seizoen.

In wezen is de basis  hetzelfde gebleven: Bart is straf aan het schrijven op het schoolbord, Homer verlaat de fabriek met een stukje radio-actief afval, Lisa speelt op haar saxofoon en verlaat de klas, Marge gaat shoppen met Maggie en de familie komt op het laatste allemaal samen in de zetel.

De verandering zit hem vooral in enkele nieuwe personages. Zo passeren ‘Crazy Cat Lady’, ‘The Rich Texan’, ‘Sideshow Bob’ en ‘Gerald The Unibrow’ nu ook de revue.

Ook de inkopen van Marge zijn aangepast. De aandachtige kijker zal ook zien dat de prijs die op het scherm komt als Maggie gescand wordt in de supermarkt, verdubbeld is.

En natuurlijk is ook de TV waar ‘The Simpsons’ naar kijken aangepast. Ze kijken nu naar een flatscreen die aan de muur hangt.

Volgende babyboom?

Of net niet? Je zou denken dat mensen in deze crisistijden ontspanning zoeken die ze zich kunnen veroorloven… waarom een duur fitnessabonnement als je thuis gratis de liefdessport kan beoefenen? Hier komen zeker baby’s van!

Maar, blijkbaar heeft niet iedereen zin in het vullen van een extra kindermond en is de verkoop van condooms met 5% gestegen in Amerika. Hier primeert dus de pure ontspanning. Maar toch, durft iemand het aan mee te bieden op de komst van een nieuwe babyboom? Alvast veel plezier!

Goed nieuws en slecht nieuws uit speelgoedland!

Ik zal beginnen met het goede nieuws.

Het 75 jaar oude speelgoedbedrijf Lego, gekend van zijn bouwblokjes, zal een reeks uitbrengen waarbij het de bedoeling is dat kinderen hun eigen gezelschapsspel bouwen. Als ze het spel gespeeld hebben kunnen ze het weer uit elkaar halen en op een andere manier in elkaar steken om een nieuw spel te spelen.

Bijvoorbeeld bij het spel ‘Rameses Pyramid’ is het de bedoeling dat je je eigen pyramide bouwt. De spelers moeten kristallen verzamelen en met hun lego ventje de pyramide beklimmen om de schat (een mummy) te veroveren.

Schitterend! Lego blaast op deze manier echt wel nieuw leven in de wereld van de gezelschapsspelen. Het spel zou deze zomer op de markt gebracht worden. Ik kijk er al naar uit!

Iets anders waar ik naar uit kijk is de ‘GI JOE’ film die verschijnt deze zomer. Na ‘Transformers’ (ze zijn trouwens bezig met een vervolg op de eerste ‘transformers’ film) komt er nu dus ook van dit speelgoedfiguurtje een film uit.

Ik heb vroeger veel met GI Joe gespeeld. Dus voor mij wordt het een nostalgisch moment! Het zal (hopelijk) een plezier zijn om ‘General Hawk’ (Dennis Quaid) en ‘The Baronnes’ (Sienna Miller) op het grote scherm te zien.

En dan nu het slechte nieuws: De Märklin treintjes zitten op een dood spoor!
Het traditierijke bedrijf uit het Zuid-Duitse Göppingen is failliet.

Klaarblijkelijk voelen de jongeren zich niet meer aangetrokken tot deze treintjes, maar dat is eigenlijk niet anders dan vroeger. De omzet wordt vooral gedragen door mannen van middelbare leeftijd die bereid zijn 1500 euro neer te leggen voor een setje van drie locomotiefjes. Maar ook deze groep, deels gedreven door jeugdsentiment, sterft een keer uit.

Als je zegt: ‘Märklin treintjes’, dan denk ik spontaan aan dit fragment uit ‘in de Gloria’. Neem even de tijd om dit fragment te bekijken en neem glimlachend afscheid van Märklin.

Get ready to rumble: Barbie versus Hello Kitty

Barbie met een Hello Kitty outfit, dat lijkt me de perfecte ‘verzustering’ tussen de twee…

Er is een vete uitgebroken tussen ‘Hello Kitty‘ en ‘Barbie‘-lovers! Allebei willen ze de titel van meest hippe fashiontoy.

Op de Fashion Week in New York vliegen de haren van de modeontwerpers alvast in het rond. Eén groep werkt een volledige collectie uit rond Barbie, terwijl MAC (gekend van haar cosmeticaketen) een volledige lijn liet ontwerpen rond Hello Kitty. Bij MAC hebben ze trouwens ook al een gamma ‘Hello Kitty’ make-up.

Elk fashionvictim bedenkt zo wel zijn pro’s en contra’s over de twee meiden uit de speelgoedindustrie. Volgens sommigen heeft Barbie meer klasse, is ze een echte carrièrevrouw en heeft ze bovendien het perfecte lijf. Hello Kitty is dan weer het ogenschijnlijk snoezige poesje, maar achter die onschuldige blik schuilt een sinister trekje.

CubeCheater

Als je net als ik geen krak bent in breinbrekers, én je hebt daarenboven een iPhone, én je wil opscheppen tegen je vrienden hoe goed je wel bent in puzzelen, zelfs al moet je daar een leugentje om bestwil voor gebruiken… dan is er voor jou de CubeCheater! Met deze fijne applicatie kun je een Rubik’s Cube oplossen zonder er een vierkante kop van te krijgen!

Lover by Lover

In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is  www.loverbylover.be geen erotische website of datingsite.

Het is wel de webstek van een schattig hondje.

Lover by Lover is een creatie van Christiaan De Coninck die hiermee een kinderdroom op papier brengt ter nagedachtenis van zijn vredelievend, liefdevol Frans bulldogje.

Dit bulldogje werd onlangs zelfs nog bekroond met een ‘innovation award’ op de wenskaarten vakbeurs Emotions 2009 Flanders Expo België.

Dus als je nog eens ‘Sorry’ wil zeggen of als je nog eens iemand wil verrassen met een wenskaartje: ‘Lover’ is your man! Or should I say ‘dog’?

Weldra te verkrijgen bij de wenskaartenboer…

Is jouw kind ook materialistisch?

Vanmorgen hoorde ik op Studio Brussel dat kinderen mentaal worden aangetast en materialistisch worden van TV-kijken.

Het deed me denken aan de jaarlijkse hetze rond het communie- of lentefeest. Prinsesjes, bon-vivants,… kinderen worden in typetjes gestoken voor een prachtig feest. Sommige kinderen willen enkel hun communie- of lentefeest vieren omdat ze dan cadeautjes krijgen en geven hun ouders de opdracht om zoveel mogelijk mensen uit te nodigen. En dan wil je natuurlijk ook het béste feest geven, met alles er op en er aan. M.a.w. er wordt heel veel geld tegenaan gegooid.

Pas op, het is niet dat ik tegen feesten ben, integendeel, maar volgens mij zal een feest met een sobere aanpak later ook nog herinnerd worden. Want, het is niet het uiterlijke vertoon, maar de geestelijke sfeer die je zal bijblijven.

Een heel leuk feestidee hoorde ik deze week van mijn collega Ellen. Voor het verjaardagsfeestje van haar dochtertje gaan ze lekker knutselen: armbandjes maken, koekjes bakken,… gezellig meisjes onder elkaar en creatief bezig zijn. En ze vraagt een beperkt aantal vriendinnetjes, want de cadeautjes doen er niet toe, als het maar plezant wordt met de kindjes die ze het liefste heeft!

Uw eigen vlees en bloed…!

Op Eén loopt momenteel de hyper-gehypete tragikomediereeks ‘Van vlees en bloed‘, over de lotgevallen van een typisch Vlaamse slagersfamilie. De reden waarom deze serie zo’n overweldigend succes is, lijkt me de herkenbaarheid van de familiesituatie.

In elk gezin komt er wel een grimmige ‘moemoe’ voor die radeloos moet toekijken op het gevit van haar kinderen. Op elk familiefeest is er wel een hanengevecht tussen vader en de aangetrouwde nonkel die enkel zit te wachten tot grootmoeder haar fortuin uitdeelt. Rebellerende zonen die niet naar de normen van hun vader willen leven, moeders die dat allemaal niet zo nauw nemen en hun enig kind gewoon in de watten willen leggen. Echtelijk gekibbel omdat moeder en vader het niet eens zijn over de opvoeding van die enige zoon. Moeder die uiteindelijk altijd gelijk krijgt en vader die moet toegeven dat zijn gezag ondermijnd wordt, en dan maar een wandelingetje gaat doen met ‘de Joepie’ (de hond, kan ook vervangen worden door Snoepie of Prutske… :-)

Lijkt u dit allemaal herkenbaar? En ondanks al dat gekibbel en de achterklap en ‘t liegen in een familie, blijft het toch uw eigen vlees en bloed, niewaar?

Volgens wikipedia is familie: een groep personen waarmee men direct of indirect door middel van één of meer ouder-kind-relaties is verbonden. U en ik weten dat ‘familie’ niet in één zin te omschrijven valt…

Gedichtendag 2009

Altijd leuk als het over moeders gaat…

Moeders (door Luuk Gruwez)

Men herkent ze van ver en van vroeger: altijd in rep en roer,
Altijd dat vertrouwde rumoer. Of wij het niet te koud hebben
misschien, dat onze jas wat hoger moet geknoopt, dat wij
die slechte vrienden beter kunnen mijden. Et cetera,

et cetera. Zij zijn van overdosissen voorzichtigheid vervuld,
van levenslang et cetera, stupide stuwingen in buik en boezem.
Fluorescente details, eeuwenoud van eenvoud: spermavlekken die zij
stil, met dromerige ogen uit de lakens van hun zonen wassen,

meisjes die zij halsoverkop uit de vrouwen moeten wissen
die zij tussentijds geworden zijn. Het kan in goede moeders
allemachtig sneeuwen, voornamelijk wanneer geen mens
het al verwacht, begin november, zodra de doden victorie kraaien.

Zij geven kleuters sjaals en wollen wanten mee. Bananen.
Iets dappers tegen tranen. En van hun eigen moeders die hun meer
en meer ontglippen, worden zij de laatste moeders. Tot zij
de handen wantrouwen die hen niet langer vasthouden kunnen.

November wordt het niet, november valt. Als avond.
Lucht verplaatst zijn diepste rood in bladeren van beuk en eik.
En wegens alles wat zij niet meer kunnen houden, houdt hij op:
hun wereld vol et cetera, et cetera en totterdood.

(Bron: multiblog.vrt.be)

Waar blijft de ‘Wii Pregnancy’?

Nu er een spelconsole genre Wii op de markt komt voor toddlers (Vtech) vraag ik me af waarom er nog geen Wii Pregnancy bestaat. Hiermee kunnen zwangere vrouwen hun zwangerschapsoefeningen trainen.

Waarom niet?

Vinden vrouwen het leuk om zich te verplaatsen naar één of ander sportcentrum om daar in groep hun zwangerschapsoefeningen te doen?
Misschien, ik weet het niet, want ik ben een man.

Vinden mannen het leuk om zich te verplaatsen naar één of ander sportcentrum om daar in groep hun zwangerschapsoefeningen te doen?
Ik denk het niet! Ik zou dit in ieder geval niet zien zitten.

Van de gedachte alleen al om daar met een hoop andere mannen en vrouwen van ‘puf, puf’ & ‘pers, pers’ te doen krijg ik al rillingen! Maar een ‘Wii Pregnancy’… daarvoor zou ik direct gaan, want de voordelen voor zowel de man als de vrouw zijn onvoorstelbaar:

• De vrouw moet niet meer zagen tegen de man om toch ‘asjeblieeeeeeeeef’ mee te gaan naar die zwangerschapsoefeningen.
• Je hoeft je niet meer te verplaatsen, maar je kan het gezellig thuis doen wanneer je zelf wil.
• Je kan het thuis gezellig maken (kaarsjes branden enzo) i.p.v. je oefeningen te doen in groep, in een grote ruimte met TL lampen.
• De vader in spe zal het veel meer zien zitten om dit thuis te doen i.p.v. in groep en hij zal het waarschijnlijk ook een stuk serieuzer nemen als er geen andere mannen in de buurt zijn.
• Als je graag met de Wii speelt en je vertrouwt het niet om sommige spelletjes te doen, dan is de ‘Wii Pregnancy’ een goed alternatief.

Opgelet: niet voor zwangere vrouwen die bang zijn van mogelijke schadelijke effecten van de Wii op het ongeboren kind. Wel voor zwangere vrouwen die hun baby prenataal willen een Wii-ervaring meegeven. Wie weet waarvoor is dit goed!

Wat denken jullie? Is dit een gat in de markt voor Nintendo?

You tell me…

Schuldgevoelens

Ze hebben me de laatste dagen enorm overvallen. Ziekte, examens,… het bracht allemaal enorm veel stress met zich mee. Vooral omdat deze zaken voorvallen tijdens mijn week met Bas. Ik werd verscheurd door harde keuzes: met Basje spelen, leren, voor ziek Basje zorgen, zelf uitzieken…

Maar godzijdank, kon ik enorm rekenen op mijn moeder, lang leve omi! Daardoor kon ik me op 2 dingen concentreren i.p.v. minstens 4: zelf uitzieken en daarna focussen op de studies. De verloren tijd met Basje haal ik vanaf morgen ruimschoots in. Hij heeft dan zijn mama een volledig weekend en 5 weekavonden voor hem alleen. En het wordt een speciale week: Bas wordt woensdag 2 jaar en dat wordt gevierd, met pannekoeken en ballonnen! Yes we can!

Mindgames niet langer een illusie!

We zijn nog maar net aan het wennen aan de Mapmania-trend of alweer duikt er een nieuwe technologie op die hallucinant ‘inbreekt’ in een tot nu toe heel beschermd stukje van onze persoonlijkheid, nl. onze gedachten.

Rolstoelgebruikers kunnen wel al langer door mindcontrol handelingen uitsturen waar hun lichaam het laat afweten. Maar nu krijgt de technologie ook toegang tot de dagelijkse consumptie, meerbepaald in de gaming wereld.

Boekbaby’s groot succes

Feest in boekenland! Sinds 8 januari hebben 1.500 kinderen van 6 maanden hun eerste Boekbaby’s-pakket ontvangen.
Met dit project willen Stichting Lezen en Locus, het steunpunt van de openbare bibliotheken, alle ouders en hun kindjes aanzetten om samen te genieten van boeken.

In iedere deelnemende gemeente krijgt elk kind van 6 maanden een gratis Boekbaby’s-pakket via het consultatiebureau van Kind & Gezin. Wanneer de kinderen 15 maanden oud zijn, biedt hun openbare bibliotheek hen een tweede Boekbaby’s-pakket aan.

Jij pookt toch ook ?

Na Netloggen, Facebooken en Twitteren is het nu de hoogste tijd om te Poken. In Nederland zijn er alvast verlekkerd op.
Een Poken is een klein sleutelhangertje dat je via USB aan je computer kan verbinden. De bedoeling is dat je de Poken meeneemt als je de deur uit gaat. Kom je onderweg iemand tegen die ook zo’n Poken op zak heeft, dan kan je je gegevens uitwisselen. Je kan het zien als een soort van digitaal visitekaartje. Eenmaal terug thuisgekomen plug je je Poken in je computer en surf je naar de Poken-website. Daar kan je dan alle gegevens van je nieuwe vriend(in) terugvinden.

Het lijkt me wel een leuk gadget om in huis te halen. Met de nadruk op ‘gadget’. De schattige panda’s en bijtjes lenen zich niet echt voor professioneel gebruik vrees ik. Maar jullie mogen mij uiteraard altijd overtuigen van het tegendeel.

Voor wie er meer over wil weten: www.doyoupoken.com

Is het nu 5, 10, 15, 20 of 25 jaar afgestudeerd?

Nu sta ik er echt wel even bij stil dat ik niet meer die tiener ben van weleer. Er viel een uitnodiging in de bus voor de klasreünie omdat ik 10 jaar ben afgestudeerd. Een avond met kaas, wijn en daar bovenop een heleboel nieuwe weetjes en roddels: dingske is toch verouderd hé, en die is blijkbaar zwanger,… Ik ben al angstig nieuwsgierig wat ze over mij zullen zeggen. Niet dat ik er van zal wakker liggen, maar op 10 jaar tijd is er toch veel gebeurd. Ik hoop dat mijn beste vriendin van toen, mooi zwanger van een tweede, me zal chaperonneren die avond!

A Lego a day, keeps the doctor away…

Wat gebeurt er als je elke dag een foto neemt van een Lego-mannetje en deze op het internet plaats? Dan krijg je dit!
Speciaal voor zijn favoriete meneertjes startte de Amerikaan Dan deze blog op. Het is altijd een beetje riskant om zo’n blog op te zetten. Want geef toe, wie is er gek genoeg om elke dag te gaan kijken naar een foto van een Lego-mannetje?

Het is bovendien niet de eerste keer dat er van hen gebruik gemaakt wordt. Denk maar aan de vele, sommige hilarische, You Tube filmpjes.
Maar dankzij de originele settings en de grappige ondertittels blijft de blog boeiend.

Grappig hoe een stuk speelgoed kan uitgroeien tot een creatief icoon.  Of kunnen we hieruit besluiten dat we, om creatief te kunnen denken, maar beter kunnen teruggrijpen naar de kindertijd? Worden we allemaal creatief geboren en verliezen we dit talent door ouder te worden, onderworpen aan vele (on)geschreven regels? Stof voor discussie!

Gelukkig is er eBay

Een paar dagen na nieuwjaar is de mail er al van eBay: ‘Van fout geschenk naar droomcadeau!’ Goed alternatief voor als je opnieuw een strijkijzer of zo hebt gekregen, maar ik vraag me af of we hierdoor nog genoeg moeite doen om het geschikte cadeau te gaan zoeken…

Elk jaar hou ik met mijn vriendinnen een ‘In between’, dit is een gezellige avond tussen Kerst en Nieuwjaar waarop we onze cadeautjes aan elkaar geven en lekker eten. Iedere keer een heuse zoektocht naar de geschikte attentie voor onze dierbaren. Sommigen houden de cadeautjesavond al in gedachten tijdens een reis, is dat niet fijn? Een cadeautje uit Marokko, één uit Amerika,… Een echte vriend houdt je al een jaar in het oog en kijkt wat je interesses zijn om dan met het perfecte cadeau af te komen. Pakjestijd is toch het fijnst op deze manier!

Nieuwjaarsbrief aan mijn ouders

“Schoon elk zijn ouders teer bemint, is ‘t toch de schrik van ieder kind

dat het in ‘t spiegelbeeld ontwaart hoezeer het naar zijn vaartje aardt.

Pas later komt, en soms te laat, ‘t besef dat zoiets niet misstaat.

Nu lijk ik graag en zonder schroom, als appel op mijn appelboom.”

(bron: De Bond)